Chyba wszyscy chcielibyśmy być silni i przetrwać najgorsze upadki w naszym życiu, tylko, że najczęściej nie idzie to po naszej myśli. Nie chcemy pokazywać, że coś jest nie tak i najchętniej dusili byśmy to w sobie jak najdłużej, ale ludzka natura nam na to nie pozwala. Człowiek z natury jest słaby, z czasem dopiero uczy się jak być twardym. Tylko niektórym udaje zdobyć się taką umiejętność.
"Nigdy nie wiesz jak silny jesteś, dopóki bycie silnym, nie stanie się jedynym wyjściem jakie masz"
Myślałam, że jestem silna, bo pomagam innym, wspieram ich w ciężkich chwilach, że dużo przeszłam i wytrzymałam. Myślałam, że jestem ta twarda i nic nie zdoła mnie poruszyć. Pewnie dalej żyłabym w takim przekonaniu, gdyby nie ostatnie wydarzenia, które przewróciły mój świat do góry nogami. Strata bliskiego członka rodziny wewnętrznie mnie tak zdołowała, że już dawno się tak okropnie nie czułam. Starałam się o tym nie myśleć, bo przecież ja jestem ta silna i muszę wszystkich wesprzeć. Nie było to łatwe, ale jak się przekonałam nie moim zadaniem było pocieszać wszystkich. W jednym momencie definicja silnego człowieka zmieniła się totalnie. Dziewczyna traci matkę, jak idzie się domyślić jest to potwornie silny cios, jej samej ciężko się pogodzić z tym wszystkim, a mimo stara się wesprzeć brata, który wpadł w traumę po stracie matki, stara się pomóc ojczymowi, który traci najważniejszą osobę w życiu- narzeczoną, ciocię, która traci siostrę, babcię, która traci córkę. Żeby jeszcze było mało na jej głowie jest zorganizowanie pogrzebu, tak jak życzyła sobie tego jej mama. Przeszła naprawdę wiele w życiu i właśnie chyba to nauczyło ją jak być silnym człowiekiem. Nie wiem czy ktokolwiek zdołałby sobie poradzić sam z tym wszystkim. Ona potrafi, idzie podziwiać tą kobietę. Zrozumiałam, że żeby nazwać kogoś silnym nie wystarczy spojrzeć powierzchownie na jego sytuację i zachowanie.
"Żyj tak byś nie Ty podziwiał, a Ciebie podziwiano"
